deze ziekte schuilt in één op de vijf buitenlandse adoptiehonden.
Leishmania. Een woord dat veel mensen pas leren kennen nadat ze een hond hebben geadopteerd.
Het klinkt ernstig en dat is het soms ook, maar wat het vooral is: onbegrepen.
Leishmania is een sluipende ziekte die zich vaak jarenlang stilhoudt.
Een hond kan er al mee besmet zijn voordat hij in Nederland of België aankomt,
zonder dat iemand het weet.
Totdat de eerste symptomen opduiken… of juist helemaal niet.
In deze blog leg ik uit wat Leishmania precies is,
hoe honden besmet raken,
wat de signalen zijn,
en vooral: of je een hond met Leishmania wel of niet zou moeten adopteren.
Wat is Leishmania eigenlijk?
Leishmania is een parasitaire infectieziekte die wordt overgedragen door een zandvlieg.
Die zandvlieg komt vooral voor in warme gebieden, zoals Spanje, Griekenland, Portugal, Italië en Turkije.
Een beet van zo’n minuscule vlieg is genoeg om een hond te besmetten met de parasiet Leishmania infantum.
Die parasiet nestelt zich in het lichaam van de hond en kan daar jarenlang blijven zonder problemen te veroorzaken.
Maar zodra het immuunsysteem verzwakt, bijvoorbeeld door stress, slechte voeding, een ander virus of ouderdom kan de ziekte actief worden.
Niet elke hond die besmet is, wordt ook echt ziek.
Dat is precies wat deze ziekte zo verraderlijk maakt.
Hoe raken honden besmet?
De zandvlieg steekt vooral in de schemering en ’s nachts.
Wanneer ze een besmette hond heeft gestoken, kan ze de parasiet bij haar volgende beet overbrengen op een andere hond.
De ziekte is niet besmettelijk van hond op hond,
en ook niet overdraagbaar op mensen.
Dat is een hardnekkig misverstand dat nog vaak rondgaat.
Je hoeft dus niet bang te zijn dat jij of je andere huisdieren besmet raken.
De symptomen – vaak vaag, soms heftig
Leishmania kan zich op veel verschillende manieren uiten.
De klachten hangen af van welke organen zijn aangetast en hoe het immuunsysteem van de hond reageert.
De meest voorkomende symptomen zijn:
• Gewichtsverlies, ondanks een goede eetlust
• Slechte of doffe vacht, vaak met kale plekken rond ogen en oren
• Wondjes die niet goed genezen
• Vergrote lymfeklieren
• Bloedneuzen
• Stijfheid of kreupelheid
• Sloomheid of lusteloosheid
Sommige honden blijven jarenlang stabiel, anderen krijgen terugkerende klachten.
En er zijn honden die hun hele leven drager blijven zonder ooit ziek te worden.
De diagnose – hoe weet je het zeker?
Een dierenarts kan Leishmania vaststellen via een bloedtest.
Er zijn twee manieren van testen:
• Sneltest (snaptest) – een eenvoudige test die binnen 15 minuten resultaat geeft.
• Titerbepaling in het laboratorium – een nauwkeurigere test die meet hoeveel antistoffen aanwezig zijn.
Een positieve test betekent niet automatisch dat een hond ernstig ziek is.
Het zegt alleen dat het afweersysteem in contact is geweest met de parasiet.
Daarom kijkt een goede dierenarts altijd verder:
naar bloedwaarden, nierfunctie en leverfunctie.
Die geven veel beter aan of de ziekte actief is of niet.
Behandeling – leven met Leishmania
Leishmania is niet te genezen, maar wel te behandelen.
Met de juiste medicijnen kan een hond een lang en gelukkig leven leiden.
De meest gebruikte middelen zijn:
• Allopurinol (onderdrukt de parasiet)
• Milteforan of Glucantime (doden de parasieten bij actieve ziekte)
Daarnaast helpt een gezonde voeding, weinig stress en voldoende rust enorm.
Het doel van de behandeling is niet genezing,
maar stabiliteit – ervoor zorgen dat de ziekte niet verder uitbreekt.
Veel honden leven nog jarenlang normaal met Leishmania,
mits ze regelmatig worden gecontroleerd (vaak één à twee keer per jaar).
Kun je een hond met Leishmania adopteren of niet?
Dit is de vraag die ik het vaakst hoor en terecht.
Het eerlijke antwoord?
Ja, je kunt een hond met Leishmania adopteren.
Maar je moet wéten waar je aan begint.
Een hond met Leishmania heeft:
• Levenslange medische opvolging nodig
• Regelmatige bloedtesten
• Soms dagelijkse medicatie
• Een stabiele, rustige omgeving
Als je dat kunt bieden, krijg je er iets bijzonders voor terug:
een hond die je liefde voelt tot in zijn botten.
Deze honden weten wat het is om vergeten te zijn —
en ze vergeten het nooit meer als iemand ze eindelijk wél ziet.
Waarom zoveel buitenlandse honden ermee rondlopen
In Zuid-Europese shelters zijn middelen en kennis vaak beperkt.
Niet elke hond wordt getest, of soms alleen met een goedkope sneltest.
Sommige honden reizen dus besmet naar Nederland of België,
zonder dat iemand het weet.
Dat betekent niet dat de adoptie fout is gegaan, maar het laat wel zien hoe belangrijk het is om te adopteren via een transparante, eerlijke stichting
die open is over testresultaten en medische opvolging.
Hoe is het om met een Leishmania-hond te leven?
Veel mensen denken dat het triest of zwaar is.
In werkelijkheid is het vaak heel gewoon.
Je geeft wat medicatie bij het eten,
gaat elk half jaar naar de dierenarts,
en verder is je hond gewoon… een hond.
Speels, trouw, vrolijk — soms met wat meer rustdagen.
Wat je ervoor terugkrijgt is pure dankbaarheid.
Een Leishmania-hond weet dat jij degene was die niet wegkeek.
Conclusie
Leishmania klinkt als een doodvonnis,
maar in werkelijkheid is het vaak een chronische aandoening waarmee honden nog jarenlang gelukkig kunnen leven.
Met de juiste begeleiding, medische zorg en een beetje extra liefde
kan een hond met Leishmania een geweldig leven hebben en jij een maatje dat nooit vergeet dat jij hem een tweede kans gaf.
