Zij noemden het een stichting. Ik noem het handel. De waarheid over sommige ‘redders’ van buitenlandse honden

Illustratie van een hond in een kooi met de tekst ‘They called it a rescue, I call it business’ – kritiek op dubieuze stichtingen

Ze beloofden veiligheid.
Liefde.
Een tweede kans.

Wat mijn hond kreeg, was een vlucht.
Een bench.
Een baasje dat haar mishandelde.
En een paspoort dat letterlijk werd verbrand.

De stichting? Die zweeg.
Alsof ze nooit bestaan had.

En dat is precies het probleem.

🚨 Niet elke stichting redt honden.

Sommige verplaatsen ze gewoon — zo snel en goedkoop mogelijk.
En als jij denkt dat je “goed bezig bent”, ben je in hun ogen gewoon:
💸 een overdrachtsmoment
💸 een adoptiebedrag
💸 en hopelijk: geen lastpost

📸 1. Mooi op Instagram = niet automatisch goed

Je ziet ze vaak:
• Blije hond in de auto
• Emotionele aankomstvideo
• Een like, een hartje, een donatie

Maar waar woonde die hond vóór die auto?
Wie was er écht bij hem?
Heeft iemand hem gezien als individu — of gewoon als postpakket 417?

2. Geen intake, geen nazorg, geen verantwoordelijkheid

Echt gebeurd:

Een hond werd bij iemand over het hek gegooid — letterlijk.
Geen contact. Geen uitleg. Geen begeleiding.
Wel: een betaalverzoek.

En als het misgaat? Dan is het jouw fout.
Want “je had je moeten inlezen”.
Of: “je had hem gewoon de tijd moeten geven”.

Maar zij? Zij laten los zodra jij betaald hebt.

⚠ 3. Spoed, paniek en emotionele druk

“We hebben NU een plek nodig, anders moet hij terug naar het dodenstation.”
“Hij heeft al zoveel meegemaakt, gun hem gewoon een kans.”

Jij adopteert.
Je twijfels worden weggepraat.
Vragen worden gladgestreken.
En als de hond drie dagen lang niets durft te eten,
of ineens bijt uit pure angst?
Dan ben jij ineens “onervaren”.

💰 4. En ondertussen? Geld stroomt binnen

Stichtingen die meer dan 10.000 euro per maand ophalen.
Met vrijwilligers die het werk doen.
Met medische zorg die “gedoneerd” wordt.
En met honden die – letterlijk – worden gekickt in shelters,
maar wel worden beschreven als “sociaal, aanhankelijk, kindvriendelijk”.

Ik verzin dit niet.
Ik heb het gezien.
Ik heb ermee te maken gehad.
En mijn hond leeft met de gevolgen.

🧠 5. Wat je moet weten vóór je adopteert
• Vraag om meerdere video’s van de hond in dagelijkse situaties
• Eis medische documenten vooraf
• Zoek contact met eerdere adoptanten
• Lees tussen de regels: woorden als “een beetje onzeker” zijn vaak code voor: bang, getraumatiseerd, mogelijk reactief

En als ze geen tijd hebben voor jouw vragen?
Dan hebben ze geen recht om zich redder te noemen.

Ik geloof in adoptie.
Ik geloof in tweede kansen.
Ik geloof in honden — zelfs als ze nooit iemand hebben kunnen vertrouwen.

Maar ik geloof niet meer elk mens met een stichting-logo in hun profielfoto.

En dat zou jij ook niet moeten doen.

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar boven